De Schaduw

De Schaduw

het vervolg op Het Verhaal

Peinzend staar ik voor me uit. Lopend over de dijk laat ik mijn gedachten gaan. Ze gaan terug naar wat ik onlangs gelezen heb. Het houdt me bezig. Want creëer ik nu mijn eigen schaduw of ga ik op in de schaduw van de ander? Een boeiende metafoor. Het stond er ongeveer zo:

“Als mens heb je allemaal je eigen schaduw. Heel letterlijk als je in de zon gaat staan dan valt er een schaduw. Als je dichtbij een ander staat versmelten de schaduwen zich.“

Gewoon tijdens samen lopen in de zon is dat geen enkel probleem. Maar wat nu als je dat vertaalt naar een levenshouding.

Naam van de afbeelding

Als je altijd versmolten bent met de energie van de ander? Zodanig dat je niet meer weet wat van jou is en wat van de ander is. Wat doet dat met je? Bij de spreekwoordelijke twee handen op één buik kan je ook jezelf verliezen. Daar loop ik al wandelend over te peinzen. Hoe is het in mijn leven? Eerlijk gezegd ben ik me pas sinds kort bewust hoe belangrijk het is om mijn eigen weg te gaan. Ik voel aan alles dat dit is wat er nodig is om te kunnen genezen.

Hoewel dat af en toe ook pijnlijk is merk ik nu al wat dit met mij doet. Pijnlijk vooral omdat ik ook met mijn partner te maken heb. Want hoewel ik ziek ben en nu ‘vrij baan’ heb om me helemaal op mezelf te focussen raakt mijn proces ook mijn omgeving. In het bijzonder mijn partner. Het is zoeken naar een nieuw evenwicht. Wonder boven wonder gaat dat over het algemeen opmerkelijk goed. Wel iets om even bij stil te staan en dankbaar voor te zijn. Ik besluit om letterlijk even stil te staan, de wind op mijn gezicht te voelen en de dankbaarheid te voelen stromen. Ja, dit is goed.

Beter worden

Terwijl ik weer verder loop komt er nog meer van de afgelopen periode naar boven. En dan vooral een vraag die ik mezelf gesteld heb. Een belangrijke vraag. “Waarom zou ik beter willen worden?” Bewust wil ik dat heel graag. Alleen wat gebeurt er onbewust? Nu ik ziek ben mag ik van mijn omgeving en meer nog van mezelf alle aandacht op mezelf richten. Iets wat overigens buitengewoon vermoeiend kan zijn. Maar stel dat ik strakjes beter ben. Hoe gaat het dan verder?

Stap ik weer in de ratrace of mag ik dan nog steeds doen wat voor mij het beste is? Ik besef dat hier nog wel wat te leren valt. Want ga ik toch weer doen wat ik altijd deed dan krijg ik weer wat ik altijd kreeg. Oftewel in mijn geval ziekte. Dat zal toch niet de bedoeling zijn? Dat besef is inmiddels heel groot.

Mijn levensstijl zal nu en in de toekomst gericht moeten zijn op waar ik plezier in heb en wat energie geeft. Op mensen die me energie geven. Bewust afscheid nemen van mensen die me energie kosten. Opvallend genoeg heb ik dit laatste onbewust al gedaan. Ik weet ook dat ik voor mezelf vaak veel te streng ben geweest. Onder het motto: “Je doet het goed of je doet het niet.”  

Ja, sinds juni is er veel gebeurd. De buitenwereld ziet het wat minder maar van binnen ervaar ik het heel sterk. Het is ook lastig uit te leggen. Snap ik het zelf allemaal nog wel? In gedachten zet ik het voor mezelf nog eens op een rij, ga ik na wat er allemaal gebeurd is.

Het proces

Het begon allemaal met iedereen informeren over mijn ziekte. Dat kostte heel veel energie. Het lukte ook niet om iedereen te bereiken. Maar wat kwamen er goeie vervolgstappen uit de gesprekken die ik wel had. Bijvoorbeeld na het gesprek met mijn masseuse die een aantal namen wist te noemen van mensen die me in mijn proces zouden kunnen ondersteunen.

Eén naam sprong er direct uit. Met deze dame heb ik contact opgenomen. Op dit moment ga ik hier nog steeds iedere veertien dagen naar toe. Het eerste gevoel bleek goed. Er is inmiddels al heel wat emotionele en spirituele ballast opgelost.

Dan is er de groep van NLP Magick. Een groep waar ik al deel van uit maakte. Mensen die er zijn mocht ik er behoefte aan hebben. Waar ik ook al dankbaar gebruik van heb gemaakt. Zoals een familieopstelling met mij en mijn gezondheid in de hoofdrol. Het bleek een waardevolle middag waarin veel duidelijk werd. Wat mij het meest raakte is de vanzelfsprekendheid waarmee men er voor me was en is. Het feit dat ik altijd een beroep mag doen op de expertise van de aanwezigen. Heel bijzonder. Ook heel bijzonder is het besef dat ik zelf ook zo in het leven staat.

Daarnaast waren er eenmalige acties. Allemaal kleine stapsteentjes die me weer verder helpen in mijn proces. Zoals de ademhalingsworkshop, het energetisch doormeten van mijn systeem, een voedingsadvies, de vele boeken, het vele schrijven, meditatie, de gesprekken. Alles bij elkaar geeft het veel inzicht.

Terwijl ik bijna thuis ben, bedenk ik dat het mooi is om alles even op een rijtje te zetten. Tegelijkertijd realiseer ik me dat het op deze manier alleen maar halleluja lijkt maar dat het in werkelijkheid natuurlijk met pieken en dalen gaat. En dat is oké. Dat heet leven.

Voor mij was het tijd om deze tekst te schrijven, om in de openheid te komen en met iedereen te delen waar ik de afgelopen maanden mee bezig was, wat er in mij omging en wat ik heb doorgemaakt. Het is een open einde want hoe het in de toekomst verder gaat weet niemand. Voor mij is nu het belangrijkste om door te gaan op de ingeslagen weg. Om mijn leven opnieuw vorm te geven. Een vorm die bij mij past.

 

Het verhaal

Het verhaal

“Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg”

Hoe kan dit? Ze snapt het niet en misschien toch een klein beetje wel. Ze zit in haar stoel en overdenkt de huidige situatie. Nooit kunnen denken dat dit zou kunnen gebeuren. Haar gedachten gaan terug in de tijd…

Het leek zo onschuldig. De reumatoloog wilde graag dat er eens een longfoto en een echo van haar buikstreek zou worden gemaakt. Om te kijken hoe het met de lymfeklieren en de milt was. Zelf heeft ze er nooit bij stilgestaan dat die ook onderdeel zijn van het klierensysteem in haar lichaam. Dat ook die door het Sjögren Syndroom aangetast kunnen worden, maar eigenlijk is het heel logisch. Dus ja, laten we dat maar doen. Nog geen drie weken later is het gedaan. Alleen tijdens de echo wordt er iets in de linker nier gezien. Oké, en wat is dat dan? De röntgenoloog kan het niet zeggen. Wel dat er aanvullend onderzoek nodig is.

Naam van de afbeelding

De volgende dag al belt de reumatoloog hoewel de belafspraak eigenlijk pas over een week gepland is. Dat heeft dus alles te maken met die nier. Want alhoewel de lymfeklieren, de milt en de longen oké zijn, is voor de nier meer onderzoek nodig. De reumatoloog stuurt haar door naar de uroloog. Yippee, zucht ze, nog een afdeling om kennis mee te maken.

Daarna gaat het snel. Direct de andere dag wordt ze weer gebeld. De afdeling urologie. Wanneer kunnen we een afsprak inplannen voor een CT scan? Volgende week dan maar? Prima, ze kan het maar gehad hebben. Totdat ze de bevestiging en de informatiefolder ontvangt. Ze willen een contrastvloeistof inspuiten. Uh nee, dat gaan we dus niet doen. Dus maar weer aan de bel. Nee mevrouw, u kunt ook een scan zonder vloeistof laten maken. Oké prima dan doe ik dat.

Helaas blijkt dat een illusie. Eenmaal aangekomen bij radiologie blijkt dat de scan alleen zin heeft als er vloeistof in gespoten wordt. Nou mooi niet. Het hoofdbestanddeel van die vloeistof is jodium. Als het verkeerd wil krijgt ze er nadien ook nog schildklierproblemen bij. En buiten dat, chemicaliën in haar systeem heeft ze gewoon geen zin in. Maandag maar kijken wat de arts voor andere opties heeft.

Nou, die zijn er en daarbij schetst hij ook nog een compleet doemscenario voor als het mis blijkt te zijn. Ho even, we weten nog helemaal niet wat er zit. Waarom dan al over uitzaaiingen praten. Uiteindelijk besluiten ze samen om een biopsie te laten doen. De uitslag komt dan anderhalve week later.

Maar direct na de biopsie blijkt dat de uitslag al na een week beschikbaar is, alleen is de arts die zij gesproken heeft dan op vakantie. Geen probleem, geef mij maar een andere arts. En wat een opluchting. Deze arts is anders en luistert wel.

Maar de boodschap is dubbel. Zelf was ze ervan overtuigd dat het een cyste was. Het blijkt een kwaadaardige tumor te zijn. Dat is even slikken. Maar toch is er nog altijd een keuze. Er kan direct geopereerd worden maar hij is klein en nog relatief ongevaarlijk. Als ze ervoor kiest geen operatie te doen dan kan er ook over een half jaar gekeken worden of hij groter is geworden. Ja, dat gaat ze doen. Nu geen operatie en misschien wel nooit.

Wat kan de oorzaak zijn? Domme pech of genetische gevoeligheid? Overgevoeligheid voor straling luchtverontreiniging, vervuild drinkwater, pesticiden, enz. allemaal zaken waar ze zelf weinig aan kan doen. Wat ze wel kan beïnvloeden is haar leefstijl. Afgelopen winter heeft ze veel last gehad van depressive buien. Door de tumor of kon de tumor juist daardoor groeien. Niemand die het weet en in de basis is het ook onbelangrijk. Nu is er wat er is en daar kan ze mee aan de slag.

Een tumor in de nier. De nieren zijn gerelateerd aan angst. Oké heel herkenbaar. Angst heeft ze. Nee, niet voor spinnen of iets tastbaars. Nee, de angst om alleen te zijn, de angst om zichzelf écht te laten zien, de angst om groots te zijn, de angst voor het onbekende, de angst voor emoties. Dat zijn gebieden waar ze nog veel winst op kan behalen. En dan voeding. Decennia geleden, al in de vorige eeuw is ze op haar voeding gaan letten. Veel fruit, veel groente, geen vlees, geen suiker en nog een paar dingen. Maar ze weet dat dat de laatste jaren is verwaterd. En komt weer veel te veel gemaksvoedsel en te veel suiker binnen.

Het is nu juni. Eind november is de eerstvolgende controle. Het doel is ‘spontane’ regressie. Of dat bereikt gaat worden? Geen idee. Maar hoe dan ook is het goed om aan een sterk fysiek en mentaal lichaam te werken. Om dat aan te gaan wat al zolang weggedrukt wordt. Wat de uitslag in november ook mag zijn. Een sterk, krachtig mentaal en fysiek lichaam zal sowieso ondersteunend zijn.

Niet zomaar een verhaal van zomaar iemand, het is mijn verhaal. Zoals je van me gewend bent, beschrijf ik de uitdagingen in iemand zijn leven. Ieder mens heeft persoonlijke uitdagingen. Ik ook.

Voor mij is niets doen geen optie maar een operatie kan ik nog even uitstellen. Wat een luxe, wat een cadeautje dat ik de tijd krijg om uit te zoeken waar het vandaan kan komen. Dat ik de tijd krijg om mijn leven onder de loep te nemen. Wat ben ik dankbaar voor de mensen om me heen. Sommigen snappen mijn keuze, anderen snappen er niets van. En toch respecteert iedereen dat ik dit op mijn eigen-wijze ga aanpakken.

Mijn eigen-wijze houdt in dat ik de komende periode zal gebruiken om te kijken wat ik nodig heb. Om nog meer naar binnen te keren en te ontdekken waar ik baat bij heb. Daarom zal ik mijn praktijk op een zachter pitje zetten gedurende de tijd die dit vergt. Je hoort weer (meer) van me zodra ik daar aan toe ben en ik me weer volledig aan jouw uitdaging kan wijden.

Tot later
Gerda

“Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen.
Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen.
Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien”

Maak van je lichaam geen vuilnisbak

Maak van je lichaam geen vuilnisbak

Gert kijkt over tafel zijn vrouw aan. Hij pakt de lepel op en vraagt aan zijn vrouw: Wil jij ook nog wat? Ze aarzelt, maar zegt dan “Nee dank je, ik heb genoeg.” Gert kijkt in de pan. Het is nog maar een klein beetje. “Dat kunnen we toch samen delen?” vraagt hij. “Ja, dat kan maar ik heb echt genoeg gehad.” “Oké”, antwoordt Gert, “dan eet ik het wel alleen op.”

Zuchtend kijkt Gaby toe hoe Gert de pan leegmaakt. Waarom moet die pan nou altijd leeg? Wat geeft het als er iets overblijft? Ze weet dat Gert hier heel anders over denkt. Je gooit toch geen eten weg. Dat is zonde. Ja, daar is ze het ook wel mee eens. Ook zij wil geen eten weggooien maar toch… hoe erg is dat in vergelijking met altijd maar alles op willen maken. Zeker als je al genoeg gegeten hebt.

Naam van de afbeelding

Want, denkt ze, wat is uiteindelijk erger? Dat je het in de afvalbak gooit of dat je je lichaam als afvalbak gebruikt. Ze besluit om toch nog een keer de discussie aan te gaan.

Voor zichzelf zet ze haar argumenten alvast op een rij:

  • Een restje kan je bewaren voor de volgende dag. Om bijvoorbeeld bij de lunch te gebruiken.
  • Restjes kunnen de vriezer in voor als we een keer geen zin of tijd hebben om te koken.
  • En dan het moeilijkste: weggooien. Dit moet ze goed onder woorden brengen. Ze weet dat Gert hier fel op is.
  • Wat is voedselverspilling?
  • Overeten en weggooien zijn beide een vorm van voedselverspilling. Dat is eigenlijk het grootste discussiepunt. Gert denkt dat wanneer hij het opeet het nog nut heeft. Hij begrijpt niet dat dit voor zijn lichaam schadelijk is. Best vreemd want hij hoeft alleen maar in de spiegel te kijken om te zien wat het met zijn figuur doet.

Weggooien is nog altijd beter dan jezelf overeten.

Op het moment dat je stopt met eten, als je genoeg hebt, gaat je spijsvertering aan het werk. Dat is een optimale situatie. Eet jij meer dan je nodig hebt dan gebeuren er een aantal (negatieve) dingen in je lichaam. Je spijsvertering wordt overbelast en heeft meer energie nodig om al het voedsel te verteren. Alles wat niet direct nodig is voor het functioneren van je lichaam wordt opgeslagen in de vorm van vet. Dit is de reserve voor magere tijden.

In de praktijk betekent het dat je én minder energie hebt voor je dagelijkse taken én dat je telkens wanneer je meer eet dan je nodig hebt een beetje dikker wordt.

5 Tips om van je lichaam geen vuilnisbak te maken:

  • Bekijk de eerdergenoemde argumenten. Bewaar restjes in de koelkast of bewaar ze in de vriezer.
  • Kijk eens naar jezelf. Ben je geneigd alles op te eten? Bedenk dan iedere keer waarom je dat doet. Heb je het nodig, is het een gewoonte of vindt je het zonde om te laten staan?
  • Als je besluit het op te eten, bedenk dan wat het met je lichaam doet. Je spijsvertering zal het zwaarder hebben en meer energie nodig hebben om alles te verwerken. Dit gaat ten koste van de energie die je in andere zaken kan steken. Is dat wat je wilt?

Wat is erger: iets in een vuilnisbak gooien of je lichaam als vuilnisbak gebruiken. Beide is voedselverspilling. Maar van welke heb jij uiteindelijk het meeste last?

Op het moment dat je gaat koken kan jij al andere keuzes maken. Wel of geen voedsel weggooien begint al in de keuken of eigenlijk nog eerder. In de supermarkt. Door minder klaar te maken of in te kopen.

Genieten

Als jij gewend bent om teveel te eten is het lastig om het verzadigingspunt van je lichaam te herkennen. Door je constant bewust te zijn van wat je eet en hoe je eet kan je jezelf weer aanleren om te stoppen wanneer je genoeg hebt.

Vind jij het lastig om dat in je eentje uit te zoeken, herken jij jezelf in Gert of zijn vrouw? Meld je dan ook aan voor een vrijblijvend kosteloos  gesprek. In een kwartier tot maximaal een half uur bespreken we tegen welke problemen en uitdagingen jij aanloopt. Dan bekijken we samen of en hoe ik je kan helpen om op een gezondere manier met voeding om te gaan. Zodat je weer optimaal kan genieten van eten.

Het was onwijs wennen

Het was onwijs wennen

Rust, rust, rust. Wim is er helemaal klaar mee. En toch, volgens de huisarts is dit het enige en beste wat hij kan doen. Rust nemen zodat hij van de griep herstelt. Maar ondertussen levert het hem niets op. Nu, na vier maanden voelt hij zich nog steeds als een vaatdoek.

Zoals de laatste tijd vaker gebeurde is hij met een goed gevoel aan de dag begonnen. Maar verdorie, hij kijkt op zijn horloge, hij is nog geen twee uur verder en nu al voelt hij zich weer moe. Hoe was het om een hele dag energie te hebben? Wim is het bijna vergeten.

Naam van de afbeelding

Maar de griep krijgt hem niet klein

Als jij ook met het griepvirus te maken hebt dan weet je hoeveel energie dit kan kosten. Je weet ook dat het soms lang duurt voordat het iets beter lijkt te worden. Realiseer je dan dat je zelf een krachtig instrument in handen hebt om je herstel te bespoedigen. Zodat je weer kan ervaren en voelen hoe het is om de hele dag door energie te hebben.

Iedereen kan zelf zijn herstelproces versnellen

Door naar je lichaam te luisteren herstel je sneller. Hoe je dat doet?

Kom in beweging

5 zaken die je zelf kan doen om je herstel te bevorderen

  • Laat snelle suikers staan. Snelle suikers zijn kristalsuiker, snoep, koek en witmeelproducten. Deze producten geven een korte energieboost maar direct daarna volgt de dip.
  • Eet meer groente en fruit. Deze zitten bomvol vitamines en mineralen
  • Kies bewust hoe je je dag indeelt. Doe alleen wat er echt gedaan moet worden
  • Kom in beweging. Maak een wandeling ook al denk je er geen energie voor te hebben. Een ommetje is al een start.
  • Voel je je moe worden? Neem een powernap van 5 tot 10 minuten

Uitzieken heeft tijd nodig maar bewust naar je lichaam luisteren helpt. Als je je werk af kan stemmen op je energie, zal je je herstelproces versnellen.

Vind je het lastig om dit alleen te doen en wil je hierbij ondersteuning? Geen probleem. Daar ben ik voor. Neem contact met me op. In een kosteloos en vrijblijvend gesprek van maximaal een half uur bespreken we hoe ik jou hierbij kan helpen.

Hoe je halverwege januari alsnog je goede voornemens kan waarmaken

Hoe je halverwege januari alsnog je goede voornemens kan waarmaken

Januari is bij uitstek de maand van de goede voornemens. Ben jij ook iemand die deze periode gebruikt om nu eindelijk zaken echt aan te pakken dan ben ik benieuwd hoe het er bij jou voorstaat? Want het is alweer halverwege januari. Hou jij je nog aan de afspraken die je met jezelf hebt gemaakt?

Goede voornemens

Veel mensen, jij niet natuurlijk ;), zijn hun voornemens alweer kwijt. En dat is logisch want veranderen heeft tijd nodig. En een plan. Ga je zomaar aan de slag dan moet je het op wilskracht doen. Alleen, wat je misschien al gemerkt hebt, wilskracht is eindig. Zonder plan en zonder een noodzaak om te veranderen is je goede voornemen gedoemd te mislukken.

Naam van de afbeelding

Gewoontes

De meeste goede voornemens gaan over het veranderen van ingesleten gewoontes. Over zaken als beter eten, afvallen, meer sporten. Maar er is een reden waarom je het tot nu toe niet gedaan hebt. Dat kan zijn van sporten eigenlijk niet leuk vinden tot gewoon erg dol zijn op die al die lekkere dingen. Zonder plan en zonder interne motivatie is het een kwestie van tijd voor je opgeeft.

 

5 Tips om jouw goede voornemens wel te laten slagen:

  • Zorg dat je voor jezelf helder hebt waarom je iets wilt veranderen. Doe je het alleen voor de buitenwereld dan is je kans van slagen direct een stuk kleiner.
  • Verdiep je in wat er moet gebeuren. En dan bedoel ik echt inlezen en met mensen praten. Zodat jij weet wat er nodig is om te veranderen.
  • Zoek contact met mensen met dezelfde doelen. Het helpt om elkaar te steunen.
  • Maak het jezelf zo makkelijk mogelijk. Wil je minder snoepen? Zorg dat je geen snoep/koek/chips in huis hebt.
  • Neem kleine stapjes. Wees realistisch in wat mogelijk is. Om tegen jezelf te zeggen: “Vanaf vandaag ga ik heel gezond eten” kan nogal veel zijn. Zeker als je van jezelf weet dat je behoorlijk ongezond eet. Mensen zijn gewoontedieren en om gewoontes te veranderen moet je jezelf nieuwe gewoontes aanleren. Dus jouw eerste stap kan zijn om één tussendoortje per dag te vervangen voor iets gezonds of helemaal weg te laten. Wanneer je hier eenmaal aan gewend bent kan je eraan denken om bijvoorbeeld je ontbijt gezonder te maken.

Ondanks alles

Heb jij alles voor jezelf op een rijtje gezet maar kom je er nog steeds niet uit? Geen probleem. Neem contact met me op. Samen kijken we wat jij nodig hebt om wel succesvol slechte gewoontes te veranderen in goede gewoontes. Hoe jij nu eindelijk wél die stap naar een betere gezondheid kan zetten. Ik help je graag verder.

27 januari

Ben je blij met deze tips maar wil je meer? Kom dan op zaterdag 27 januari naar de Makro in Dordrecht. Leer meer over voeding en geniet van een lekker drie gangen menu. Aanmelden kan tot 23 januari.

Pin It on Pinterest